Klein, kleiner, kleinst, schaal 1:450

Als klein jongetje van amper 3 jaar ging ik vaak met mijn vader mee naar zijn spoorkamer. Hij had hiervoor de hele zolderverdieping tot zijn beschikking. Als hij met de treinen ging rijden of iets ging bouwen, mocht ik vaak mee. Ik zat dan in een kartonnen doos, vastgezet met een sjaal om er niet uit zou vallen en kwam ogen te kort om alles te volgen wat er in zijn spoorkamer gebeurde.